Boy Plus
♥ Part 24: ศิราณี...หมี&กระต่าย(จบPart)

 เห็นสภาพไอ้แม็กตอนนี้แล้ว บอกเลยว่า...หดหู่สุดๆ

 

หลังจากที่ช่วงเช้าผมและดิน ร่วมด้วยช่วยกันจัดการเปลี่ยนสภาพห้องจากรังหนูเป็นห้องที่คนอยู่ได้ อย่างที่ผมสัญญากับไอ้แม็กไว้ว่าวันนี้ผมจะมานอนที่ห้องกับมัน เพราะมันขาดเรียนไปหลายวันผมก็เลยต้องเอางานที่จะต้องส่งมาให้มันทำด้วย จะเฮิร์ทจะแห้วขนาดไหนการเรียนก็ต้องไม่ทิ้ง ที่สำคัญมันออกจะมีอาการซึมเศร้าอยู่แล้ว ขืนปล่อยให้อยู่คนเดียวอีกไม่วายต้องกลับมาเป็นเหมือนเดิมแหง

“งายล่ะเมิง...ไหวมั้ยเนี้ย? สภาพแมร่งยังกะผีดิบเลยเมิง”
“กรูก็เป็นของกรูแบบนี้ เมิงนี่เอาแต่หาเรื่องจับผิดกรูจริง ก็บอกเมิงแล้วไงว่ากรูไม่เป็นไรน่ะ”
โห...ไม่เป็นไรของมัน แล้วไอ้สภาพของคนที่ไม่อาบน้ำมาเป็นอาทิตย์กับห้องเน่า มันเป็นสภาพดั้งเดิมของมันตั้งแต่เมื่อไหร่

“ทำปากดีไปเหอะ...แล้วนี่ว่าไง เมิงได้โทรไปหาไอ้ต้าร์มันม่ะ?”
“กรูโทรเป็นร้อยครั้งแล้ว...แต่ไม่รับสายสักครั้ง นี่ต้าร์มันคงไม่ให้อภัยกรูไปตลอดแน่ๆ ....ไอ้กาย เมิงไม่รู้จริงๆเหรอว่าต้าร์อยู่ไหนน่ะ?”
“กรูไม่รู้ ...แล้วมันก็ไม่ได้บอกกรูเหมือนกันว่าอยู่ที่ไหน”
ไอ้แม็กถึงกับหน้าเครียดขึ้นมาทันที เหมือนหมดความหวังที่จะได้เจอหน้าไอ้ต้าร์อีก ดูท่ามันท่าทางนิ่งๆแต่ในใจมันคงแทบระเบิด ไอ้ขี้เก๊กเอ๊ย! กรูเป็นเพื่อนเมิงมาตั้งนานทำไมจะดูไม่ออก เนี้ยล่ะน้า~ ที่เค้าว่าปากไม่ตรงกับใจ ไม่รู้ว่าเมิงจะเก็กไปถึงไหน
แต่ก็อดสงสารมันไม่ได้แฮะ เอาไงดีล่ะ? ผมจะบอกมันดีมั้ยล่ะเนี้ย ว่าไอ้ต้าร์มันโทรหาผมกับดินทุกวันเลย
แต่ทุกครั้งที่ไอ้ต้าร์มันโทรมาจะใช้เบอร์ตู้โทรศัพท์เสมอ ส่วนเรื่องที่คุยก็มีเรื่องเดียวคือ ถามเรื่องไอ้แม็กเป็นยังไง ทำอะไรบ้าง บลาๆๆ  ไอ้นี่ก็อีกคน...ทั้งๆที่ตัวเองก็รักไอ้แม็กจะตายห่า แต่เล่นสมยอมเป็นน้องมันซะงั้น ไม่ซื่อสัตย์ต่อตัวเองซะเลย ส่วนเรื่องที่มันถามผมก็ได้แต่โกหกไปว่ามันว่าไอ้แม็กสบายดี  เพราะอยากให้มันได้หลบไปพักทำใจให้สบายๆไม่ต้องคิดมากเหมือนกัน
พอผมถามกลับไปว่าอยู่ไหน มันก็ตอบแค่ว่าบ้านเพื่อน..บ้านเพื่อน อยู่อย่างงั้น ซักเท่าไหร่ก็ไม่ยอมบอกสักที พอไอ้ต้าร์มันจะใจแข็งก็เอาเรื่องเหมือนกันนะ
อืม....ตอนนี้ผมว่า ผมยังไม่บอกไอ้แม็กมันหรอก ปล่อยเรื่องนี้ให้มันสองคนได้จัดการเองจะดีกว่า ไม่นานไอ้ต้าร์ก็จะกลับมาแล้วนิ  อีกไม่กี่วันเอง


ไอ้แม็กมันก็นั่งนิ่งเป็นหุ่นอยู่ที่เตียงมัน ไม่พูดไม่จา เวลาถามคำก็ตอบคำ แล้วตอนที่เห็นว่ามันหน้าถอดสี จริงๆผมว่าหน้ามันดูซีดๆมากกว่า แถมขอบตามันคล้ำๆพิกล
“ไอ้แม็ก! หลายวันมาเนี้ยเมิงๆได้นอนรึเปล่า ตาเป็นหมีแพนด้าแล้วเมิง”
“นอนสิ...” คนที่ได้นอนตามันจะเป็นแบบนี้เร้อ.... หลักฐานอยู่บนหน้ามันแท้ๆ โกหกไปก็จับได้อยู่ดี

“หน้าเมิงดูซีดๆนะ เป็นไรป่ะวะ?”
“ก็เมิงให้กรูอาบน้ำ ที่หน้ากรูดูซีด กรูทาครีมมาไง ครีมหน้าขาว”
“ไอ้เอี้ย! อย่ามากวนตรีน ไหนกรูดูดี เมิงเป็นไข้ป่ะ?” ผมเห็นมันมีสีหน้าแปลกๆ เลยอยากจะลองเช็คดูว่าเป็นไข้รึเปล่า ผมเลยเอื้อมมือไปแตะที่หน้าผากมัน แต่ไอ้แม็กมันก็ดื้อปัดมือผมออก บอกว่าไม่เป็นไรๆ ผมก็รู้สึกหงุดหงิดทันทีเพราะตอนที่แตะโดนหน้าผากมันตัวมันร้อนเป็นไฟ แล้วมันยังจะมีหน้ามาบอกว่าไม่เป็นไรอีก

“ไอ้เอี้ยเอ้ย!! เมิงเป็นไข้อยู่นี่หว่า แล้วเมิงไม่รู้ตัวรึไง ตัวแมร่งร้อนชิ๊บหายเจือกบอกไม่เป็นไรอีก เห็นชัดๆว่าเมิงป่วยอยู่ พรุ่งนี้เมิงไม่ต้องไปเรียนแล้ว ส่วนกรูจะลาด้วย จะได้มาเฝ้าไข้เมิง ไอ้สาด! นอนไปเลย เดี๋ยวกรูจะตามหมอมาให้”

“เฮ้ย....กรูไม่ได้เป็นไรหนัก เมิงไม่ต้องพาหมอมาหรอก เฮ้ย....ไอ้กาย!” ไอ้นี่นิ!ขนาดนี้แล้วยังจะดื้อด้านอีก ชักจะรับมือยากแล้วนะเมิง
“เมิงนอนลงไปเลย นอนอยู่เฉยๆ ตอนนี้ชีวิตเมิงอยู่ในกำมือกรูแล้ว ขอขอยึดอำนาจและสิทธิส่วนบุคคลของเมิงตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ตอนนี้เมิงต้องทำตามที่กรูบอกเท่านั้น กรูยังไม่อยากจะเห็นเพื่อนกรูตายกะอีแค่เรื่องขี้มดแบบนี้นะโว้ย!”

ผมโทรเรียกดินให้ขึ้นมาบนห้อง เพราะจะได้ช่วยกันดูแลเช็ดตัวไอ้แม็กให้ก่อนที่หมอจะมาถึง
....นึกถึงหมอคนไหนไม่ออก พอดีนึกไปถึงหน้าเฮียนัท ลูกพี่ลูกน้องของผมที่มีเพื่อนเป็นหมออยู่พอดี ก็เลยลองโทรเรียกผ่านเฮียแกดู แล้วก็ได้จริงๆ สักพักเฮียนัทก็มาพร้อมกับเพื่อนที่เป็นหมอเข้ามาตรวจดูอาการของไอ้แม็กมันถึงห้อง


“แม็กเป็นไงมั่งล่ะ ไอ้หมอ”
เฮียนัทแกก็ดี อุตส่าห์พาเพื่อนหมอมาให้ตรวจถึงห้อง แล้วยังจะดูแลเอาใจใส่ให้อีก
“ไข้หนักอยู่เหมือนกัน แต่ฉีดยาให้แล้ว อีกอย่างเห็นเพื่อนคนไข้บอกว่าเก็บตัวในห้องที่ไม่สะอาดมาเป็นอาทิตย์ แถมยังเครียดจัดก็เลยเป็นผลสะสมจนเป็นไข้ในตอนนี้แหล่ะ”
“อ่อๆ....ถ้าพอรับมือไหวก็ดี ขอบใจเมิงนะไอ้หมอที่มาช่วยดูอาการน้องกรู”
“ไม่เป็นไร ถือว่าชดเชยให้ที่เคยช่วยตอนสมัยเรียนแล้วกัน ส่วนน้องก็พักผ่อนเยอะๆ แล้วก็กินยาให้ครบตามที่หมอสั่งนะ... ส่วนเรื่องยาไม่ต้องห่วง ไปรับที่ร้านแฟนไอ้นัทมันนี่แหล่ะ รับรองว่าน้องจะหายเร็วแน่ๆ”

“ไอ้หมอปากหมา! ยังจะมาแซวกรูอีกนะไอ้บ้า! ไปๆ หมดหน้าที่เมิงแล้วก็กลับบ้านหาลูกหาเมียเมิงได้แล้ว เดี๋ยวกรูจะไปส่ง”
พอหมอพูดถึงเรื่องนี้ เฮียนัทถึงกับออกอาการเขิน ทำเสียงเข้มกราดเพื่อนหมอไปแบบดุๆ
ก็จะไม่ให้เฮียแกเขินได้ไง...ก็....อ่า...แฟนเฮียนัทเป็นเภสัชกร แถมเป็นผู้ชายเหมือนกันอีก นี่อุตส่าห์เปิดเผยกับที่บ้านไปแล้ว แต่เพื่อนๆเฮียนัทก็รู้กันมาตั้งนาน
แล้วไอ้วันที่แกเปิดตัวแฟนแกนะ พ่อกับแม่เฮียนัทถึงกับจะเป็นลม แต่ไปๆมาๆก็เข้าใจและเริ่มรับได้ เพราะความจริงใจของเฮียแกอีกทั้งแฟนก็ดีแบบโคตรๆ เฮียนัทกับแฟนที่ชื่อพี่เนย์ ก็อยู่ด้วยกันอย่างผาสุขตราบจนทุกวันนี้.....
เห็นเฮียแกนิ่งๆ ไม่คุยเรื่องแฟนให้ใครฟัง ผมก็เพิ่งมารู้หลังจากที่ผมคบกับดินได้ไม่นานเหมือนกัน ตระกูลของผมก็คงต้องฝากความหวังให้กับพี่ชายทั้งสองของผมซะแล้ว ส่วนตัวผมกับเฮียนัทขอแยกเดินทางสายนี้ไปต่างหากก็แล้วกัน


................................

ผมจัดการออกไปจัดยาที่ร้านพี่เนย์แฟนเฮียนัทได้สักครึ่งชั่วโมงโดยฝากให้ดินดูแลมันไปสักพัก....

 พอกลับมาถึงห้องไอ้แม็กก็หลับสนิทเพราะยาที่หมอฉีดให้ก่อนหน้านั้นแล้ว แต่ไม่เห็นดินอยู่ในห้องด้วย ออกไปไหนของเค้าหว่า? ช่างเหอะ...จะให้เฝ้าตลอดเวลาคงไม่ใช่ธุระของเค้านี่นา

~แอ๊ดดด~
ผ่านไปสักพักดินก็แง้มประตูเข้ามา แต่สายตาของดินก็เหลือบมองไอ้แม็กแบบหวั่นๆ

“แม็กหลับอยู่ใช่ป่ะ?”
“อืม...หลับแล้ว ...ดินมีไร?”
“กายออกมาข้างนอกสักหน่อยสิ...มีเรื่องจะคุยด้วย....เร็วๆหน่อยก็ดี” ดินมีสีหน้าตระหนกอย่างเห็นได้ชัด ท่าทางลุกลี้ลุกลนพิกล เป็นอะไรของเค้าหว่า?
 “อ่ะๆ” ผมเดินตามออกจากห้องไปตามคำขอของดิน

เราออกมายืนคุยกันที่หน้าห้องไอ้แม็ก กระต่ายน้อยของผมทำคิ้วผูกกันซะเป็นปมเลย ท่าทางเรื่องที่คุยคงสำคัญ
“กาย...คือว่า.....ต้าร์น่ะ เมื่อกี๊โทรมา” โธ่....นึกว่าอะไร แค่ไอ้ต้าร์โทรมาแค่นี้เองเหรอ แล้วทำไมต้องเครียดด้วยล่ะเนี้ย
“อื้อ! แล้วไง?”
“ต้าร์ก็มาถามอย่างเคยแหล่ะ แต่พอถามว่าแม็กทำไรอยู่ แต่เราเผลอหลุดปากว่ากำลังหลับเพราะฉีดยาอยู่อ่ะดิ ลืมนึกไปเลยว่ากายห้ามบอกต้าร์อ่ะ”
“อ้าว! แล้ว...แล้วมันว่าไงมั่ง?” เวรล่ะ! กระต่ายน้อยคนซื่อจะทำแผนแตกซะแล้ว

“บอกว่า...จะมานี่เดี๋ยวนี้แหล่ะ!...เอาไงล่ะกาย?” 
ช่ะ!!!มันมาเร็วกว่าที่คาดเว้ย ........

 “อื้อ....มาก็มาดิ”

“หา?.....กายไม่กลัวว่าแผนการของกายจะพังเหรอ?”
“แผนเผินอะไรนั่นน่ะไม่มีร๊อกกก!”  กระต่ายน้อยดูท่าสงสัย เพราะฟังจากที่ผมพูดมาหลายครั้งว่ามีแผน แต่พอมาวันนี้กลับบอกว่าไม่มีอะไร ไม่แปลกหรอกที่จะงงน่ะ

“กาย!พูดมาดีๆ จะทำอะไรกันแน่”
กระต่ายน้อยเริ่มของขึ้น ยืนกอดอกจ้องหน้าผมเป๋ง เพราะคนที่ดูเป็นห่วงเป็นใยแถมยังคิดเรื่องของไอ้คู่นี้ที่สุดก็ดินน่ะแหล่ะ พอได้ยินผมพูดไปแบบนั้นก็เริ่มมีอาการเคืองๆ ทำหน้ายักษ์ใส่อีกล่ะ

“อ่าน่า...อย่าเพิ่งโมโหสิจ๊ะ....ก็กายเคยบอกแล้วไง ว่าแค่อยากให้ไอ้คู่เนี้ยได้กลับไปคิดเรื่องของตัวเอง แล้วนี่ก็นานพอที่พวกมันจะคิดได้แล้วล่ะ เพราะเท่าที่ดูๆกันมา ไอ้แม็กมันก็มีอาการชี้ชัดแล้ว ส่วนไอ้ต้าร์คงไม่ต้องพูดถึงหรอก ถึงปากมันจะบอกว่าอยากไปห่างๆไอ้แม็ก แต่เล่นโทรมาถามกันทุกวันว่ามันเป็นไง ทำไรอยู่แบบเนี้ย...แค่นี้ก็พอรู้แล้วล่ะ”
“อ่อ...อ่านะ” เข้าใจอะไรง่ายๆก็ดี แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย
“แล้วกายจะทำไงต่อล่ะ? ต้าร์จะมานี่แล้วนะ”
“ไม่เป็นไรหรอก ให้มันมาเหอะ”
ผมส่งยิ้มให้พร้อมกับโอบไหล่น้อยๆของดินไว้ให้สบายใจ ดินเห็นสีหน้าผมก็ผ่อนคลายลง

“ไปรอไอ้ต้าร์ในห้องไอ้แม็กดีกว่า เดี๋ยวมันมาก็ค่อยว่ากันอีกที”
“อื้อ...”
เราสองคนตกลงที่จะไปรอในห้องไอ้แม็ก รอแค่เพียงคนสำคัญที่จะมาดำเนินเรื่องราวให้สานต่อ....ต่อไป


...
.......
...........
...............

ไม่นานนัก...บุคคลที่เราคิดไว้ก็มาถึง.....

เสียงฝีเท้าที่รีบเร่งวิ่งขึ้นมาถึงชั้นสามอย่างรวดเร็วทำให้ได้ยินมาแต่ไกล ร่างเล็กที่หอบเหนื่อยเพราะการวิ่งก็มาหยุดยืนที่หน้าประตู พยายามข่มความเหนื่อยด้วยการปรับลมหายใจให้ยาวขึ้น อีกทั้งเช็ดหน้าเช็ดเหงื่อตัวเองจนแห้ง ความเหนื่อยได้เบาบางลงไปแล้ว แต่หัวใจกลับเต้นแรงไม่หยุด
มือของต้าร์ที่สั่นเทาเอื้อมมาจับที่ลูกบิดประตู แต่ในใจก็เกิดหวั่นกล้าๆกลัวๆไม่เปิดประตูเข้าไปซะที ทั้งๆที่คนที่อยากเจอเพียงไม่กี่ก้าวก็จะได้พบแล้ว
....เอาไงดี?....จะเข้าไปดีมั้ยนะ?.....
ความลังเลที่จะต้องพบเจอกันอีกครั้ง ทั้งที่รักหมดใจแต่ก็กลัวที่จะต้องพบหน้า ทำให้ร่างกายของต้าร์ดูจะหยุดเพียงที่หน้าประตูไม่ขยับไปไหนได้เลย
....จะทำสีหน้ายังไงดี? จะพูดยังไงดี? .....ไม่น่าใจร้อนรีบมาโดยไม่คิดไว้ก่อนเลย แต่ก็อยากรู้เหลือเกินว่าเค้าเป็นยังไงบ้าง....แล้วอีกอย่างนะ....ถ้า....

((( ฟึ่บ! )))

“อ๊ะ!!!!”
ยังไม่ทันที่ต้าร์จะคิดเรียบเรียงเรื่องต่างๆในหัวได้ ประตูที่อยู่ตรงหน้าพลันก็เปิดออกจนทำให้ตกใจ มือที่กำลูกบิดไว้พอประตูเปิดก็ทำให้เซถลาเข้าไปข้างในอย่างไม่ทันตั้งตัว ต้าร์ที่ไม่ทันได้ระวังก็เดินเข้ามาในห้องของแม็กซะแล้ว

 

“กำลังรออยู่เชียว...เข้ามาสิ”

 

ในใจไอ้ต้าร์คงจะคิดว่าคนที่เปิดประตูนั้นคงเป็นไอ้แม็ก เพราะดูมันจะตกใจมาก แต่เปล่าเลย...กลับเป็นผมเอง กาย.....

ที่ผมรู้ว่ามันมาถึงแล้วก็ไอ้เสียงวิ่งที่ดังชัดขนาดนี้ กับเงาที่ลอดผ่านใต้ประตูอยู่นานสองนาน ผมกลัวว่ามันจะตัดสินใจไม่ยอมเข้ามาก็เลยชิงเปิดประตู ตัดสินใจแทนมันให้มันรีบเข้ามาจะดีกว่า

สีหน้าของไอ้ต้าร์มันดูตื่นๆ ไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่คิดรักกับชายแท้อย่างไอ้แม็ก มาวันนี้ดูมันจะโตขึ้น ทั้งที่แค่อาทิตย์เดียวจะเปลี่ยนแปลงคนได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ ผมไม่รู้หรอกว่าอาทิตย์ที่ผ่านมา มันไปทำอะไรมาบ้างถึงได้มีบุคลิกที่เปลี่ยนไปแบบนี้ แต่ที่รู้คือในใจมันไม่ได้เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนเลย มันยังคงรักแบบยึดติดกับไอ้แม็กทุกลมหายใจ

พลันสายตาไอ้ต้าร์มองเข้ามาในห้องก็พบกับผมที่เปิดประตูให้ ดินที่นั่งดูอาการไข้ของไอ้แม็กอยู่ข้างเตียง
และ....ไอ้แม็กที่กำลังนอนซมเพราะฤทธิ์ยาอย่างเงียบๆ

“แม็กเค้ายังหลับอยู่เลย ต้าร์เข้ามาเถอะ...” ดินเรียกให้มันเข้ามาหาแม็กที่นอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียงของมัน
 
“หมดธุระของพวกกรูแล้วนะ ....งั้นดิน เราออกไปจากห้องนี้กันเถอะ”
“อื้อ”
ผมกับดินช่วยให้ไอ้ต้าร์ได้พบกับไอ้แม็กแล้ว ถึงไอ้แม็กมันจะไม่รู้ตัวก็ตาม ก็ถือว่าพวกผมได้ช่วยมันจนสำเร็จไปแล้ว

“ด...เดี๋ยวสิ! พวกพี่อย่างเพิ่งไปสิ แล้ว...แล้วผมล่ะ?”
“เรื่องของเอ็งว่ะไอ้ต้าร์ หน้าที่ของพวกกรูก็มีแค่นี้ นอกนั้นเป็นเรื่องของเอ็งกับไอ้แม็กมันแล้ว ทุกอย่างก็แล้วแต่พวกเอ็งจะคิดจะทำยังไงต่อไป ทางเดินของใครก็ต้องเดินเอง กรูแค่พามาส่งปากทาง จุดหมายของเอ็งสองคนจะไปทางไหนแล้วแต่ล่ะกัน ไปล่ะ! กรูกะดินจะได้ไปพักผ่อนซะที เล่นบทเป็นพยาบาลดูแลไอ้แม็กมันนานแล้ว เหนื่อยแล้วว่ะ”

ผมกอดคอดินเดินบ้ายบายออกจากห้องไปอย่างแฮปปี้ ปล่อยให้ไอ้ต้าร์ยืนหน้าซีดอยู่ในห้องกับไอ้แม็กที่นอนสลบไม่รู้เรื่องกันสองต่อสอง
ก่อนจะออกจากห้อง ดินก็ยังส่งข้อความทิ้งท้ายถึงไอ้ต้าร์มันด้วย
“ฝากดูแลแม็กต่อด้วยล่ะกันนะ ต้าร์....”

 


......................................


“เฮ้อ....จบซะทีหน้าที่เป็นแม่สื่อให้พวกบ้านี่” ผมรู้สึกโล่งอย่างกับได้ยกภูเขาออกจากอก ทำตัวเป็นคนดูแลผู้ป่วยมานานแล้ว พอคิดว่ามันเสร็จแล้วก็รู้สึกดีชะมัดเลย
“แบบนี้เค้าไม่เรียกแม่สื่อหรอก เค้าเรียกว่าผู้ช่วยเหลือผู้กำลังตกทุกข์ได้ยากต่างหากล่ะ”
มาแนวนักบุญเลยนะแฟนผมเนี้ย

“อ่าน่าเหมือนๆกันแหล่ะน่า....ว่าแต่ หลายวันมาเนี้ยเราไม่ได้ทำมาตั้งนานแล้ว วันนี้กายขอนอนห้องดินนะ”
หลังจากงานจบมันก็ต้องมีการฉลองกันบ้าง แล้วการฉลองแบบไหนจะดีเท่าการได้จึ๊กกะดึ๋ยกับกระต่ายที่น่าหม่ำอีกแล้ว
“ไม่ได้! ไหนบอกว่าพรุ่งนี้จะลาหยุดเฝ้าไข้ให้แม็กต่อไง แล้วเราก็ต้องไปเรียนเช้าด้วย ไม่เอาหรอก!” อ้าว! ไหงทำร้ายจิตใจกันขนาดนี้ล่ะจ๊ะ

“หูย!!! หลายวันมาเนี้ยเราไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบส่วนตัวนานแล้วนา อีกอย่าง...เรื่องเฝ้าไข้ไอ้แม็กก็มีไอ้ต้าร์มาดูแลแทนแล้วนี่นา นะๆๆ”  ผมเข้าไปกอดเอวจากด้านหลัง มือก็ซนจับนั่นจักจี้นี่ หวังให้ดินเคลิ้มๆมั่ง

“เฮ้ย! ปล่อยนะ บ้ารึไง อย่ามาทำรุ่มร่ามในที่สาธารณะนะ เดี๋ยวคนมาเห็น”
“แหมๆ จับนิดแตะหน่อยทำอาย ตอนนี้ที่ระเบียงที่เราเดินกลับห้องก็ไม่เห็นมีใครซะหน่อย แต่ถ้ามีคนเห็นก็ดีสิ ตื่นเต้นดีออก ♥” เริ่มโรคจิตล่ะกรู อิๆ
“อ่อ...เหรอ? หน้าหนาอย่างกะคอนกรีตเสริมเหล็กแบบนี้เอง ถึงได้ไม่อายเนาะ”  มีจิกกัด ...มีจิกกัด แต่ไม่เป็นไร ...ศรีทนได้
“อายทำไมล่ะคนเยอะแยะ....เค้าจะได้รู้ๆกันไงว่าเราร๊ากกกกกันขนาดไหน ชิมิๆ”
 “เหรอ?....ไม่อายใช่มั้ย...งั้นแบบนี้ล่ะเป็นไง!!!!”

(((( พรืดดดด!!! ))))

เสียงอารายหว่า?
ความรู้สึกเย็นโล่งของสายลมเอื่อยๆไหลพัดผ่านท่อนขาและง่ามตรูดผม ความเย็นนั้นทำเอาซะขนหน้าแข้งลุกชูชันแถมยังปลิวไสวไปกับสายลมเบาๆ ก้มมองไปเบื้องล่างก็เห็นท่อนขาอันล่ำสันและขนหน้าแข้งที่แสนดกดำยังกะป่าหญ้าคา ดูๆไปก็เซ็กซี่แบบแมนๆเหมือนกันนะผมเนี้ย
อ้าว! แล้วกางเกงกรูหายไปไหนหว่า? ......อ่อ! กองอยู่ที่ตาตุ่มนี่เอง.......หืม?!?!?!?!?

“เฮ้ยยยย!!!”

มัวแต่เคลิ้มกับบรรยากาศสายลมเย็นอยู่ได้ ตัวเองโดนถอดกางเกงลงกองกับพื้นไม่รู้ตัวอีก แถมโดนถอดรูดออกมายันบ๊อกเซอร์ด้วย เหลือแต่ไข่ห้อยโทงเทงจากขอบปลายเสื้อยืดตัวเก่ง มิน่าถึงได้เย็นง่ามตรูดอิ๊บอ๋าย   ว๊ากกกกก!!!

ส่วนเจ้ากระต่ายน้อยตัวดีของผมวิ่งแจ้นไปไกลแล้ว ได้ยินแต่เสียงหัวเราะเลียนแบบตัวร้ายในละครแต่ไกลๆ
ฮึ่ม!!! แสบมากกก เล่นแรงขนาดนี้ คืนนี้ก็อย่าหวังได้หลับได้นอนกันเลย  พ่อจะจัดให้ซะสิบยก ล่อมันจนฟ้าเหลือง ยืนไม่ได้กันไปเล้ยย!!!!


 “ว๊ากกกกก!!!จงตายคาอกเพราะรสรักของไอ้หมีคนนี้ไปซะเถอะ เจ้ากระต่ายตัวแสบบบบ!!!!”

 

 


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

...อ้าว!เฮ้ย! แล้วแม็กกับต้าร์เป็นไงล่ะ???...ไปซะแล้วไอ้หมีหื่น

edit @ 1 Sep 2010 09:11:32 by boyplus

Comment

Comment:

Tweet

The <a href="http://goodfinance-blog.com">loan</a> are essential for people, which are willing to start their own business. By the way, that's comfortable to receive a short term loan.

#2 By AnnRhodes23 (94.242.214.7) on 2011-12-06 10:09

ในที่สุดต้าร์ก็กลับมา
สนุกมาก ขอบคุณนะคะ

#1 By gowe on 2010-09-01 21:14