Boy Plus
Part 19 : ครอบครัวตัว ก. (ครึ่งแรก)

 

“ปีใหม่นี้ดินจะกลับบ้านรึเปล่า?”
วันนี้ผมก็มานั่งเล่นนอนเล่นที่ห้องของดินเหมือนเคย
ผมเห็นดินว่าไม่ได้เตรียมของหรือเตรียมตัวจะกลับบ้านเลย ก็เลยสงสัย

“คงไม่ได้กลับหรอก โทรไปที่บ้านแล้วก็บอกว่าจะไม่อยู่บ้านกัน เราว่าคงจะอยู่หอในช่วงนี้ต่อน่ะ”
“อ้าว! ปีใหม่ทั้งที แทนที่ว่าจะอยู่บ้านฉลองกันกับครอบครัว แล้วแม่ของดินไปไหนล่ะ?”
“ไปดูงานที่ต่างประเทศ ไปสองอาทิตย์ กว่าจะกลับก็คงจะเป็นช่วงที่เราเรียนอยู่แล้ว ยังไงก็ไม่ได้เจอกันอยู่ดี”

ดินเค้าพูดเรื่องครอบครัวน้อยมากหากเทียบกับผมที่ดินแทบจะรู้เรื่องราวในบ้านผมทุกอย่างแล้ว
ดินเค้าเหลือแม่แค่คนเดียว แล้วก็เป็นนักธุรกิจที่ต้องเดินทางไปนั่นไปนี่บ่อยๆ
แต่ว่าไปทำงานช่วงปีใหม่มันไม่มากไปหน่อยเร้อ?

“แล้วดินจะอยู่ยังไงคนเดียว หืม...ช่วงปีใหม่คนเค้ากลับบ้านกันหมด มันจะเหงาเอานา...”
“ไม่เป็นไรหรอกกาย...น้าเหมียวน้าชิตก็อยู่นี่ แถมหยุดหลายวันก็ดีนะ จะได้มีโอกาสพักผ่อนหน่อย เหนื่อยมาตั้งนานแล้ว”
“น้าเหมียวกับน้าชิตน่ะ! หอเนี้ยก็เป็นบ้านของพวกน้าเค้าอยู่แล้ว ช่วงปีใหม่น้าๆเค้าก็อยากจะอยู่จู๋จี๋กันแค่สองคน แล้วดินจะไปอยู่กับเค้าไงล่ะ”
“จริงเหรอ? อืม....เอาไงดีล่ะกาย แบบนี้ก็เหมือนอยู่คนเดียวจริงๆด้วย”

“ไปบ้านกายด้วยกันดิ! แม่กายเค้าก็อยากให้ดินไปเยี่ยมที่บ้านด้วย”
ผมตั้งใจจะชวนตั้งแต่แรกแล้วครับ ก็คุยกับแม่ไว้ว่าถ้าดินไม่ได้ไปไหนก็ให้ชวนมาบ้านด้วย แล้วถ้าดินตกลงก็ดีอ่ะดิ จะได้เป็นการเปิดตัวแฟนไปในตัวซะเลย

“อื้อ...จะดีเหรอ? ฉลองกันแบบครอบครัวแล้วจะให้เราไปด้วย คงไม่เหมาะมั้ง?”

“ไม่เหมาะอะไรกั๊น!... แค่ชวนลูกสะใภ้ไปที่บ้านให้แม่ดูตัวแค่เนี้ย ดีซะอีกเวลาย้ายเข้าบ้านจะได้คุ้นเคยไง!!”
“บ้าสิ!! ใครเค้าอยากจะย้ายเค้าบ้านนายกัน...ไอ้หมีอ้วนขี้ตู่!”
คำก็อ้วน สองคำก็อ้วน ดินนี่ถ้าคิดจะแซวว่าผม หาคำอื่นมาว่าไม่ได้รึไง? แถมไอ้เรื่องอ้วนมันก็เป็นอดีตไปแล้ว

“อ้วนตรงไหน? ดูดิๆ ผอมลงมาตั้งเยอะ ลองจับดูก็ได้!”
ผมดึงมือดินมาลูบที่หน้าท้องของตัวเอง แต่ดินเค้าก็ไม่อยากจะจับเท่าไหร่ เหมือนอายๆ
“ไม่เอา! ปล่อยมือดิ ให้มาจ่งมาจับอะไร ทะลึ่ง!”
“ก็จะให้พิสูจน์นี่ไงว่าไม่อ้วนแล้ว น่าๆลองจับที่ท้องดูดิ”
อุตส่าห์ลดน้ำหนักมาตั้งนาน แถมฟิตหุ่นให้เฟิร์มขึ้น รูปร่างผมในตอนนี้ก็ถือว่าบึ๊กกว่าเมื่อก่อนซะอีก
หุ่นแบบนี้กะว่าจะมาทำให้คนบางคนหวั่นไหว แต่เหมือนดินจะหลบๆเวลาที่ผมเข้าใกล้ กลัวอดใจไม่ไหวอ่ะดิ๊!

“อืม...ผอมลงจริงด้วย!”
“ก็อดทนออกกำลังกาย งดกินจุกจิกตั้งนานนี่นา เป็นไง?...แบบนี้จะมาว่าอ้วนไม่ได้แล้วนะ”
“ถึงจะไม่อ้วนแต่ก็ยังเป็นหมีอยู่วันยันค่ำ”

“หมีก็เป็นหมีน่ารักนะคร้าบ!!” ผมกระเถิบเข้าไปนั่งกระแซะใกล้ๆดิน แต่พอนึกถึงหน้าตุ๊กตาที่ดินให้มา ก็ยังพอเปรียบเทียบตัวเองว่าน่ารักกว่าไอ้ตัวนั้นล่ะกัน
“น่ารักตรงไหน? ถ้าแบบนี้น่ารัก ลูกหมาลูกแมวก็คงขี้เหร่หมดแหงๆ”

แขนที่เคยอ้วนๆของผมโอบกอดดินจากด้านหลังไว้ ดินก็ขยับมานั่งให้ผมกอดถนัดๆ เมื่อก่อนผมกอดก็จะชอบเลี่ยงๆไป แต่เดี๋ยวนี้จะกอดจะหอมยังไงก็ได้แล้ว (เหลือแต่ทำอย่างว่าล่ะนะ!)
“ก็จะน่ารักกับดินคนเดียวนี่แหล่ะ”
“ฮึ!ไม่อยากจะเชื่อนักหรอก”

ดินเค้าจะชอบเอนตัวมาพิงผมทุกทีที่ผมกอด ทำให้เส้นผมฟูๆมาอยู่ใกล้จมูกผม แล้วผมก็อดไม่ได้ที่ต้องหอมเส้นผมนั่นทุกที ดูเหมือนว่าการนั่งกอดนั่งพิงกันแบบนี้ จะเป็นท่านั่งประจำของเราซะแล้ว
“ตกลงว่าดินไปบ้านกายด้วยกันนะ?”
“อือ....คิดก่อน...”

นั่งคิดอยู่แป๊บนึง ดินก็ตอบตกลง
“อืม......ก็ได้” ผมยิ้มกว้างทันทีที่ได้ยินคำตอบนั้น หุๆๆ จะได้ลูกสะใภ้เข้าบ้านแล้วนะแม่!
“งั้นเราไปแต่เช้านะ คนจะได้ไม่เยอะ”

“แล้วบ้านกายอยู่ไกลมั้ย? รู้สึกกังวลจัง” กังวลอะไรกันน้อ?....รึว่าดินเค้ากลัวว่าตัวเองอยู่แต่ในเมืองแล้วไปบ้านนอกอย่างบ้านผมแล้วจะไม่ชินกันนะ
“ห่างจากนี่แค่ 50กว่าโลเอง นั่งรถชั่วโมงกว่าก็ถึงแล้ว แล้วไม่ต้องห่วงหรอก ไม่ได้พาดินไปลำบากอะไรหรอกนะ”
 “ก็เปล่านะ! เราไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น  แค่.....ห่วงเรื่องที่ต้องไปเจอแม่กับพี่ๆของกายมากกว่าน่ะสิ”
“ดินก็เคยเจอแม่กับพี่ๆกันแล้วไม่ใช่เหรอ? หืม...ห่วงอะไรล่ะ?”
“ไม่รู้สิ...รู้สึกประหม่ายังไงไม่รู้ที่ต้องไปที่นั่น”

จะว่าไป...ก็อย่างที่ดินเค้ารู้สึกล่ะนะ การไปบ้านแฟนที่เป็นผู้ชายด้วยกัน ถึงแม้ดินจะเคยพบแม่กับพี่ๆผมมาแล้ว แต่การไปครั้งนี้ก็เหมือนเป็นการยอมรับว่าเราทั้งคู่คบกันจริงๆ ดินก็คงต้องรู้สึกประหม่าเป็นธรรมดา

“ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้นนะดิน เรื่องอะไรที่มันร้ายแรงกว่านี้เราก็เคยผ่านมาแล้ว แล้วตอนนี้แม่กับพี่ๆเค้าก็รู้ แถมยอมรับการคบกันของเราแล้วด้วย แค่ดินไปเพื่อรู้จักครอบครัวของกาย ยังจะเป็นเรื่องง่ายกว่าเรื่องอื่นเป็นไหนๆนี่นา”

“มันก็ใช่นะ....แต่ก็ยังกังวลอยู่ดี”
“ฮะๆๆ อย่าคิดมากสิ ทำตัวสบายๆก็พอนะ  งั้นดินไปนอนเถอะ พรุ่งนี้จะได้ตื่นแต่เช้า กายก็จะไปนอนเหมือนกัน”
“อื้ม!”

ดินก็ลุกออกจากตักผมไป การที่เราต้องผละออกจากกันแบบนี้ก็ทำให้ผมเสียดายนะ แต่จะทำตัวติดกันตลอดเวลาคงใช่ที่ ผมเลยเดินไปยังประตูเพื่อจะออกจากห้อง

“กาย!”
“หืม!”

“ฝันดีนะ”
ผมยิ้มส่งให้กับดินก่อนจะเดินออกจากห้องไป เฮ้อ! นี่ถ้าเดินมาหอมแก้มแทนที่จะแค่พูดคงจะดีกว่านี้นะเนี้ย....

 


.....................................

 

เช้าวันใหม่
พวกเราออกเดินทางแต่เช้าๆ ถึงแม้ว่าบ้านผมจะไม่ไกลนัก แต่การเดินทางช่วงนี้คนก็จะเยอะอยู่แล้ว ไปถึงเช้าหน่อยจะได้มีเวลาทำนั่นทำนี่ด้วย
ใช้เวลาประมาณชั่วโมงกว่า พวกเราก็มาถึงจุดหมาย นั่นคือ “บ้านผมเอง” เรานั่งรถตุ๊กๆต่อจากสถานีขนส่งมาจนถึงที่บ้านผม

“กาย...ตื่นเต้นอ่ะ!”
พอลงรถถึงหน้าบ้าน ดินก็ดูเหมือนจะประหม่าขึ้นมาทันที พอเราจะก้าวเข้าประตูหน้าบ้าน ดินก็เกาะแขนเสื้อผมแน่น
“จะตื่นเต้นทำไมล่ะ ทำตัวสบายๆนะ”
ผมเลยเข้าโอบไหล่ แกมบังคับให้ดินเดินเข้าไป แต่ดินเค้าก็เก้ๆกังๆ เดินๆหยุดๆอยู่ตลอด


“ไม่เอาแล้ว!กลับดีกว่า”
พอเดินมาถึงประตูบ้านอยู่รอมร่อ ก็เกิดอาการเปลี่ยนใจกะทันหัน ไอ้เรื่องขี้อายของดินนี่ที่หนึ่งจริงๆ อุตส่าห์มาถึงบ้านแล้วดันใจแป้วไม่กล้าซะแล้ว
“เฮ้ย! ไม่ได้ๆ มาถึงแล้วจะให้กลับได้ไง! เข้าไปเลย!”
“งื้อ!ไม่เอ๊า!!”
ผมผลักดินเข้าบ้านไป อะไรก๊าน! เวลาแบบนี้จะมาถอยได้ไง จะเป็นลูกสะใภ้บ้านนี้ ก็ต้องมาให้แม่กับพี่ๆดูนิสัยกันก่อนดิ หุๆๆ
พอแม่ได้ยินเสียงผมพูด ก็เดินออกมาจากครัวมาดูว่าใครมา พอเห็นว่าเป็นผมแถมพาดินมาด้วยก็ดีใจใหญ่เลย

“ดิน!! แม่ดีใจจังเลยที่หนูมาบ้านด้วย มาๆเข้ามานั่งก่อนเร็ว!” แม่ดึงมือดินให้เข้าไปนั่งที่โซฟาในบ้าน
ดูเหมือนแม่ผมดีใจมากที่เห็นผมพาดินมา ถึงกับถือทัพพีออกมาจากครัว สงสัยว่าคงกำลังทำกับข้าวอยู่ แล้วรีบออกมาต้อนรับจนลืมแน่เลยแบบนี้

“แม่! แม่เอาทัพพีมารับแขกเหรอ?”
“ว้าย! ตายจริง ลืมตัวไปหน่อย 5.5.5” แม่หัวเราะกับความลืมตัวของตัวเอง แม่ผมนี่มักจะอารมณ์ดีตลอดเลย เพราะแบบนี้บ้านเราเลยไม่ค่อยเครียดกัน อะไรๆรอบตัวสามารถเป็นเรื่องให้หัวเราะได้เสมอ

“มากันเหนื่อยๆ งั้นกายไปเอาน้ำกระเจี๊ยบที่แม่ทำไว้อยู่หม้อ ตักมาให้ดินสักแก้วหน่อยสิลูก”
“หูย....เอาใจแต่ดินเนาะ! ทีลูกตัวเองล่ะใช้จัง ผมก็มาเหนื่อยๆเหมือนกัน ไม่เห็นแม่ถามไรกายมั่งเลย”
“เอ้า! ก็ดินเค้าเป็นแขก แม่ก็ต้องดูแลแขกก่อนสิ! นี่ก็บ้านตัวเองแท้ๆ รีบๆไปทำที่แม่บอกเร็วๆ อย่าให้ดินรอนาน”


“ไม่เป็นไรครับคุณน้า เดี๋ยวผมไปตักเองก็ได้ ไม่รบกวนคุณน้าดีกว่า”

“ดินไม่ต้องไปหรอก นั่งอยู่นี่แหล่ะเดี๋ยวกายบริการเอง ป่ะแม่! เข้าครัวกัน”  ผมชวนแม่ไปในครัวกัน เพราะดูเหมือนแม่กำลังทำกับข้าวไม่เสร็จ ปล่อยให้ดินนั่งที่โซฟามองบรรยากาศของบ้านกับภาพครอบครัวที่ติดอยู่ที่ผนังไปพลางๆ

 

“ดินเค้าเป็นอะไรน่ะ? แม่สังเกตเห็นนะว่า เค้าไม่ค่อยจะสบตาแม่เหมือนจะเลี่ยงๆแม่เลย กายรู้มั้ย?”
แม่ผมเป็นคนช่างสังเกตมากๆ อะไรนิดๆหน่อยๆไม่พ้นสายตาแม่หรอก นี่แค่แม่ผมมองแป๊บเดียวก็สังเกตว่าดินทำตัวไม่ปกติแล้ว
“แค่เขินที่ต้องมาเจอแม่เองน่ะ ดินเค้าก็เป็นงี้แหล่ะ! แล้วแม่ล่ะว่าดินเป็นไง?”
“จะเป็นยังไง?ก็ปกตินี่”
“เอ๋า! กายก็อุตส่าห์ให้แฟนมาเยี่ยมบ้าน แล้วแม่พูดแค่นี้เองเหรอ? นึกว่าจะมีความเห็นเยอะกว่านี้ซะหน่อย”

“เอ้า! ก็ถามไม่ชัดเองนิ แม่ว่านะ... ดินเค้าก็เป็นคนดี เพราะตั้งแต่ตอนแรกที่เจอกันวันที่ลูกเข้าโรงบาลแม่ก็รู้แล้วว่าดินเค้าเป็นเด็กดีมากๆ แต่ต้องมาคบกับคนบ้าๆแบบกาย แม่ก็ว่า...เค้าหลงผิดมากกว่า?”
“โห...แม่อ่ะ! ก็ทำตัวดีขึ้นแล้วไง เนี้ย! ทั้งเลิกกินเหล้า เลิกเที่ยวดึกแล้ว มันก็ต้องดีสมกันแล้วล่ะน่า!”
“ให้มันตลอดไปเถอะ ถ้าเป็นแบบนี้ตลอดจะได้โล่งใจหน่อย” ผมกับแม่ต่างก็สาละวนกับการทำครัวต่อไป...

 

“ว่าแต่แม่เหอะ....ไม่ว่าอะไรกายจริงๆเหรอที่กายเลือกคบกับดินอ่ะ?”


“กาย....จะให้แม่ว่าอะไร? กายเลือกทางเดินของกายเอง แม่จะไปห้ามอะไรได้ การที่ลูกเลือกคนกับดินแม่ก็ยังว่าดีซะอีกที่ไม่ไปคบกับคนที่นิสัยไม่ดี กายจะคนกับใครไม่จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายก็แล้วแต่ แม่ไม่เอามาคิดมากหรอก อีกอย่างถ้าแม่อยากได้หลาน ก็มีพี่ๆเค้ามีให้ได้อยู่แล้ว จะมีลูกสักคนเป็นเกย์ก็ถือว่าไม่ขาดดุลหรอก”
เกย์! งั้นเหรอ? จะว่าไปก็ใช่เนาะ ถ้าผมคบกับดินก็ถือว่าตัวเองเป็นเกย์โดยปริยายแล้ว จะมีแม่คนไหนนะที่จะใจกว้างเหมือนแม่ผม นี่ถ้าแม่ไม่ใจดีแบบนี้ ผมก็คงไม่กล้าพาดินมาที่บ้านด้วยแหง

“เอาน้ำไปให้ดินได้แล้ว อย่าปล่อยให้รอนานสิลูก”
“ครับ!”

ผมรีบตักน้ำกระเจี๊ยบมาใส่แก้ว แล้วถือออกมาให้ดินที่ห้องรับแขก เห็นนั่งหลังตรงแด่วเลย! เกร็งเกินไปแล้วมั้ง?
“มาแล้ว!น้ำกระเจี๊ยบฝีมือแม่กาย”

ผมยื่นแก้วน้ำกระเจี๊ยบให้ ดินก็รับเอา แล้วดื่มไปแค่สองสามอึกก่อนจะวางลงที่โต๊ะ
“ดูทีวีไปก่อนนะ เราจะไปช่วยแม่ทำกับข้าวหน่อย อย่าเพิ่งเบื่อก่อนละกัน”
ผมจะลุกออกจะไปเปิดทีวี แต่ก็ถูกดินดึงแขนเสื้อไว้


“กาย...เราตื่นเต้นอ่ะ!”
“บอกแล้วไงว่าให้ชิลล์ๆน่ะ จะมาตื่นเต้นทำไม? มาบ้านกายนะไม่ใช่ไปขับรถแข่ง”
กระต่ายน้อยขี้ตื่นทำหน้าเป็นกังวลเห็นได้ชัด คิดมากจริงๆ! ทั้งที่คนบ้านผมก็รู้จักกับดินหมดทุกคนแล้ว ก็น่าจะเป็นเรื่องง่ายสำหรับการวางตัว แต่ดินเค้ากลับไม่เป็นอย่างที่ผมคิด นั่งเกร็งยังกะจะไปสอบสัมภาทย์ซะงั้น! อิๆ ผมคิดวิธีที่จะแกล้งคนตรงหน้าได้แล้ว


“ถ้าตื่นเต้นมาก เดี๋ยวจะทำให้หายนะ” 
“ทำไงอ่ะกาย?”
“อืม...ถ้าจะให้หายต้องหลับตาก่อนนะ”
“ทำได้จริงอ่ะ? อืม...ก็ได้” กระต่ายน้อยหลับตาลงอย่างที่ผมบอก อิๆ ทำไมเชื่อง่ายจัง
ผมก้มลงจูบที่แก้มขาวๆจนทำให้กระต่ายน้อยสะดุ้ง ขึงตาทำหน้าบึ้งใส่ผมทันที
“ไอ้คนฉวยโอกาส! หน้าด้านที่สุดเลย!!”
“ก็ดินทำตัวน่าให้ฉวยโอกาสเองนี่ ไม่เอาน่า! ขำๆเอง นี่บ้านกายเองนะ ไม่มีใครว่าอะไรหรอก”
“เพราะเป็นบ้านกายน่ะสิ! ถึงได้เป็นแบบนี้ไง แล้วนี่ถ้าคนอื่นมาเห็นจะทำไง? กายไม่อายแต่เราอายนะ” กระต่ายน้อยหน้าแดงอายม้วน คนที่เอาแต่อายแบบนี้เนี้ย! ต้องแกล้งซะให้เข็ด จะได้ไม่ต้องคิดอะไรอีก (กะจะให้หน้าด้านเหมือนตัวเองซะงั้นสิ)

“แล้วเป็นไง?หายตื่นเต้นยัง”
“ยิ่งแย่กว่าเดิมน่ะสิ”
 “หึๆ ไม่จริงหรอก! ดีจนหายตื่นเต้นไปมากกว่า”
“ดีกะผีอะไร! ถ้าแกล้งเราอีก เรากลับหอจริงๆด้วย!”
“เง้อ! ใครจะยอมให้กลับ จะแกล้งแค่ไหนก็ต้องทน อิๆ เป็นแฟนกายต้องอดทนน๊า!!”
ผมก้มหน้ายื่นปากจู๋ทำทีว่าจะจูบอีก กระต่ายน้อยเลยเอามือปัดป้องพัลวัน ทั้งผลักทั้งยื้อกันอุตลุด
แต่ดินก็มีผู้ช่วยชีวิตเมื่อ......

 

“แม่! ผมกลับมาแล้ว!!! มีข่าวดีจะบอกด้วยนะแม่!!”


พี่กันวิ่งทะเล่อทะล่าเข้ามาในบ้าน ตะโกนมาตั้งแต่หน้าประตูทำเอาผมสะดุ้งกระโดดออกห่างจากดินแทบไม่ทัน


“อ้าว!ไอ้กาย มาเมื่อไหร่? นั่นน้องดินก็มาด้วยเหรอ เออ..ดีๆ ว่าแต่แม่อยู่ไหนล่ะ?”
“น...ในครัว”
เหมือนพี่กันไม่สนใจกับปฏิกิริยาของผมกับดินเท่าไหร่ พี่แกก็วิ่งเข้าไปครัวหลังบ้านเร็วจี๋


“ฮ้า!จริงเหรอ? ว้าย!!!! แบบนี้ต้องฉลองนะกัน!!!”


เสียงแม่ตะโกนวี้ดว้ายออกมาจากครัว ไม่ทันไรก็พากันเดินออกมา ทั้งคู่มีสีหน้าที่ตื่นเต้นยินดี ว่าแต่...เค้าดีใจอะไรกันเหรอ?

“นี่กาย....กันเค้าบอกว่าเค้าจะมีหลานให้แม่แล้วนะ ดีใจมั้ย?”
“เฮ้ย!!!จริงอ่ะพี่ ท้องเมื่อไหร่? ยังไงอ่ะพี่?”
พี่กันกำลังมีสีหน้าปลื้มสุดๆ ที่ตัวเองกำลังจะเป็นพ่อคน ปากเงี้ยยิ้มแก้มแทบฉีก!

“2 เดือนแล้ว เมื่อเช้าพาไปตรวจที่โรงบาลก็เลยรู้ ส่วนอังตอนนี้เค้าอยู่ที่บ้านแม่เค้าแล้ว พี่ก็รีบมาบอกแม่นี่แหล่ะ ถือว่าให้เป็นข่าวดีตอนปีใหม่เลยนะ”
“ยินดีด้วยกัน เป็นข่าวดีของแม่จริงๆ เย็นนี้เรามาฉลองพร้อมกับงานปีใหม่เลยดีกว่า!”
“งั้นเดี๋ยวผมไปซื้อของให้เอง แล้วกรล่ะแม่ไปไหนไม่เห็นอยู่บ้าน?”
“ไปอยู่บ้านเมียเค้าน่ะแหล่ะ ตอนเย็นค่อยกลับถึงจะได้พร้อมหน้าพร้อมตากัน แต่ไม่เป็นไร เรามาเตรียมของไว้กันดีกว่า เอาแบบยิ่งใหญ่กว่าทุกปีเลยดีกว่า”
“ดีเลยครับ! วันนี้แม่ต้องทำสุดฝีมือเลยนะ เดี๋ยวกายกับพี่กันเป็นลูกมือให้เอ้ง!!!”

การสนทนาของพวกเราเป็นไปด้วยความครึกครื้น ในที่สุดบ้านเราก็จะมีเด็กๆมาสร้างสีสันแล้ว ไม่นึกเลยว่าปีใหม่ปีนี้จะมีแต่เรื่องดีๆเข้ามากระทันหันแบบนี้

 ขณะที่พวกเรากำลังดีใจกัน ผมก็ลืมไปว่า มีอยู่อีกคนที่ยืนยิ้มแห้งๆอยู่ข้างๆ
อุ้ย! ปล่อยให้เป็นส่วนเกินคนเดียวเลย เดี๋ยวน้อยใจแย่ ต้องเอาเข้ามามีส่วนร่วมในวงสนทนาสักหน่อย

“เอ่อ...พี่กัน ปีนี้ผมพาดินมาฉลองปีใหม่ด้วย ไม่ว่าอะไรนะพี่”
“ก็ดีสิ!! น้องดินมาด้วย ฉลองหลายๆคนจะได้สนุก ให้น้องเค้าคุ้นเคยกับบ้านเราไว้น่ะแหล่ะดีแล้ว แฟนเมิงก็น้องสะใภ้กรูน่ะแหล่ะ เดี๋ยวมาอยู่ด้วยกันจะได้ชิน 5.5.5”
“แม่ก็ว่าดีเหมือนกัน ปีใหม่ปีนี้ได้ทั้งหลานกับลูกสะใภ้คนเล็กอีกคน ช่างเป็นปีที่เริ่มต้นได้สวยจริงๆ ต้องรีบโทรให้กรกลับมาไวๆซะหน่อยแล้ว จะได้ฉลองกันให้ยิ่งใหญ่ไปเลย  เนาะ!!!”

พี่กันกับแม่กำลังอารมณ์ดีสุดๆเลยพูดไปแบบไม่คิด จนทำให้คนบางคนหน้าแดงก่ำไปซะถึงหู เดินเข้ามาหลบที่หลังผมแก้อาการเขิน

“ค...คนบ้านนี้เค้าพูดตรงๆกันแบบนี้เลยเหรอ? เราอายนะกาย”
“แฮะๆ.....ตอนแรกก็ว่าไม่เป็นไร แต่ตอนนี้เราก็รู้สึกอายๆเหมือนดินแล้วล่ะ”


..........................


และแล้วการฉลองปีใหม่ พ่วงกับการยินดีได้หลานและลูกสะใภ้อย่างยิ่งใหญ่อลังการก็เริ่มขึ้น (อันหลังๆแม่เค้าเติมเอาเอง) บ้านเราก็เลยรู้สึกครึกครื้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 
ตอนแรกผมก็ตั้งใจมาเปิดตัวดินให้กับครอบครัวอย่างเป็นทางการ ประมาณว่า แค่อยากให้ทุกคนยอมรับเราจริงๆแค่นั้น
แต่ไหงตอนนี้กลับรู้สึกผิดที่พาดินมาด้วย ก็คงเพราะไอ้อารมณ์ดีเว่อร์ๆของแม่กับพี่กันนี่แหล่ะ ที่ทำให้ผมกับดินรู้สึกว่ามันออกจะมากไปหน่อย จนแม้แต่ตัวผมเองก็ยังรู้สึกอายแทนดินแล้ว ที่ต้องพามาเจอครอบครัวบ๊องๆอย่างครอบครัวผมเนี้ย.....

แม่...พี่....เพลาๆหน่อยก็ได้ ผมอายแล้วนะ!

 


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

edit @ 12 May 2010 18:14:55 by boyplus

Comment

Comment:

Tweet

แม่กายใจดีจังแหะ แต่ลูกเนียบ้ากามติดจากใครน๊า กรื้ดดดดดดดด น่าร๊ากทั้งคุ่ค่ะ คุ่นี้ กายแระดิน เหมาะกันมากกกกกกกกก อยากแต่งมั้งจัง ท่าทางจะสนุกดี big smile

#2 By ออม (110.77.132.201) on 2011-11-26 17:22

ครอบครัวกายน่ารักจัง คุณเเม่ใจกว้างมากๆ ชอบๆๆๆ

รออ่านต่อนะคะพี่โอ๊ต ลงต่อเร็วๆน้า

#1 By gowe on 2010-05-12 19:09